przebudzam się

ze snu.

to był koszmar.

widziałam

martwe istoty.

odzywa się

czas.

już piąta

każe wstać..

zaglądam

do lodówki.

chciałam

zjeść śniadanie.

a tam?

widzę

czyjeś serce..

czy to

dowód miłości.

patrzę bardziej,

widzę więcej..

wątroba.

czyjaś wątroba.

części

innych ciał.

ciała

martwych zwierząt.

zimne.

martwe.

apetyczne?

nie dostaną

swojej trumny,

ani nawet

dołku w ziemi.

ich urną

zostanie

inne ciało.

ciało konsumenta.

człowieka

który kupił

czyjeś ciało.

bezmyślnie

będzie wkładał je

do otworu w twarzy,

i przeżuwał

kośćmi.

potem

wypróżni się

ze szczątek,

zaglądam do

swych myśli.

nie,

ja nie jestem

taka.

łudzę się,

ale po chwili..

zauważyłam.

moje myśli

są nieczyste.

pełno w nich

tylko

pustych pragnień.

nawet

zaczynam się modlić,

o spełnienie

zachcianek.

w moim sercu

papierowa miłość.

inne

jakby spalone.

miejsce

w którym się znajdowały..

zostało

doszczętnie zniszczone.

wypalone,

wycięte,

skreślone.

a może

moje serce,

pełne lęku

też ktoś kiedyś

schowa?

do lodówki..

lecz..

czy mój umysł

nie zamraża go,

doszczętnie?

czy ktoś

zamrozi

moje serce?

płomień..

który może

jeszcze się żaży

i złoży

w swoim

żołądku.

potem

niedbale

wyśle

na dno

kanału.

serce..

zostań

przy mnie,

proszę

daj mi

wierzyć

że istniejesz.

nie karaj.